Het politie-onderzoek wijst uit dat het in deze zaak gaat om een misgelopen coke-deal. Volgens de politie hebben enkele Brazilianen, onder wie ZR, voornoemd slachtoffer van 5 kilogram cocaïne beroofd. Om hun vlucht te vergemakkelijken werd Pierre in zijn borst geschoten. Zijn hart werd hierdoor geperforeerd, waardoor hij als gevolg van shock door bloedverlies kwam te overlijden. Vanwege de koelbloedigheid, de ernst van het feit en het grensoverschrijdende karakter meent Stirling dat haar strafeis passend en geboden is.
Uit verklaringen van onder andere de verdachte zelf blijkt dat de Brazilianen helemaal vanuit St. George (grensstadje tussen Frans-Guyana en Brazilië) naar St. Laurent kwamen om een coke-transactie te sluiten. ZR die in eerste instantie bij de politie toegaf dat hij de verweten strafbare feiten had gepleegd, kwam later hierop terug. Hij beweert nu dat hij taxichauffeur was en niets af weet van de roofmoord. ZR gaf aan dat hij is mishandeld geworden door enkele burgers en daarna door de verbaliserende politieambtenaren. Om te voorkomen dat hij verder mishandeld zou worden bekende hij de verweten feiten. Stirling meent echter dat de ontkenning niet deugdelijk is onderbouwd en en op zichzelf staat. Zij vroeg de rechter om aan dit argument voorbij te gaan.
De raadsvrouwe van ZR bepleitte dat een deel van het bewijs dat wordt gebruikt door het Openbaar Ministerie (OM), onrechtmatig is verkregen en buiten beschouwing moet worden gelaten. Vooral de mishandeling die, zoals zij beweert, haar cliënt moest doorstaan dient volgens de strafpleiter als grondslag voor de onrechtmatigheid. De raadsvrouwe concludeerde daarom dat het bewijs niet toereikend is om tot een veroordeling te komen. Ook de verklaringen van getuigen staan volgens haar haaks op elkaar. Stirling echter is van mening dat de verdachte niet mishandeld is geworden, maar dat hij met leugens de waarheid wil verhullen. Op 28 februari wijst de rechter vonnis in deze zaak.
