| Bizarre groepsverkrachting in Surinaamse palmentuin |
|
|
|
De kennis die tussen haar en de verkrachters een belangrijke spil vormde, wist haar onder valse voorwendsels te verleiden tot een stiefelen door het park. Terwijl zij bezig was geamuseerd zoveel mogelijk idyllische beelden , die haar blikveld binnenhupten, in haar geheugen op te slaan voelde zij plotseling de noodzaak van een sanitair bezoek aan zich opdringen, welke laatste haar noodlottig zou worden. Zij stoof een geïmproviseerde sanitaire voorziening binnen, echter constant geflankeerd door de hulpvaardigheid van haar kennis.
Terwijl zij zich zakelijk van haar lingerie ontdeed bemerkte zij dat een groep mannen zich door de krappe toiletruimte had gewurmd. De kennis zelf hield buiten post als een trouwe waakhond opdat bezoekers de schaamteloze orgie niet zouden kunnen verstoren. Enkel medeverkrachters die vooraf werden gescreend op hun verkrachtvaardigheid werden door betrokkene toegelaten. De Braziliaanse werd , zoals zij zelf verklaarde, de mond dichtgedrukt met een handpalm en werd zij vastgehouden door drie van hen. Hoewel de logica ervan niet duidelijk is werd zij ondanks haar tengere bouw voortdurend op het gezicht, het hoofd en op haar rug geslagen door de stoere Surinaamse boys’ alsof ze hun viriliteit en machokwaliteiten dachten te kunnen aflezen aan de aangebrachte verwondingen op het weke lichaam van dit slachtoffer. De verkrachters zorgden ervoor dat haar noodkreet niet buiten het toilet galmde terwijl enige uitgelekte noot gauw verstierf in de luide muziek en de grote drukte in de Palmentuin. “Ik weet niet hoe, maar God heeft mij gered door de politie te sturen anders hadden nog meer mannen die buiten in een rij stonden, er ook aan meegedaan”, zei SS in larmoyant verklankte bewoordingen. Zij kwam pas later tot de ontdekking dat een alerte burger de politie gealarmeerd had toen deze tijdens het gebruik van het toilet getuige werd van deze groepsverkrachting. Omdat slechts één agent in eerste instantie gelijk ter plekke aanwezig kon zijn, zagen de daders kans zich uit de voeten te maken, echter met uitzondering van de 20-jarige RG, die is inmiddels in verzekerde bewaring is en via wie de politie hoopt de anderen ook te kunnen traceren. SS verklaarde dat de daders, los van de willekeurige toegetreden verkrachters, elkaars vrienden zouden zijn. De daders zouden volgens haar eer aandoen aan de Surinaamse vlag omdat er onder hen een Creoolse, een Hindostaanse en een Guyanese man aanwezig was.“Bij een confrontatie zal ik ze weldegelijk kunnen aanwijzen“, verzekerde SS”. Ze heeft er tengevolge van al het gestomp en de serie verkrachtingen er zowel een inwendig letsel als kneuzingen aan overgehouden. De politie is nog bezig met het onderzoek. Het wachten is op enig resultaat waar de samenleving en het slachtoffer iets mee kunnen. In wetenschappelijke onderzoeken wordt ook nader ingegaan op de functie van de groep bij een groepsverkrachting. Men onderzocht 24 dadergroepen, met in totaal 91 daders. Het merendeel van de groepen had de verkrachting gepland; de daders uit deze groepen hadden vaak al meerdere groepsverkrachtingen gepleegd. De verkrachting zou de rol van ‘identiteitsbevestiging’ kunnen hebben. In vrijwel alle gevallen wordt de verkrachting voorafgegaan door praten over seks, of er toespelingen op maken. De daders brengen elkaar in een bepaalde stemming, die vervolgens uitmondt in de verkrachting. In een aantal gevallen wordt het slachtoffer gekleineerd, uitgescholden en beledigd, vooral als zij zich zo verzet dat seksueel ‘presteren’ niet lukt. De dader wint aan status door het slachtoffer uit te schelden en te kleineren. Verkrachting is een uiting van mannelijkheid, waarvan de groep getuige moet zijn. Opvallend noemen de onderzoekers de zorgeloosheid over de gevolgen van het delict. Soms maken de daders afspraken hoe ze elkaar zullen vrijpleiten bij eventuele aangifte, maar de meerderheid lijkt zich hier totaal geen zorgen over te maken. Integendeel: het misbruik is een leuke bezigheid, waaraan je status ontleent en waarover je kunt opscheppen. Met de komst van de mobiele telefoons met camera krijgt dit weer een geheel nieuwe dimensie: jongeren maken opnames van het misbruik en publiceren dit op internet. Ze lijken zich totaal niet te realiseren dat ze daardoor de kans vergroten voor het misbruik gepakt te worden.Uit de onderzoeken blijkt niet dat media een grote invloed hebben op het fenomeen groepsverkrachting. Lang voor de komst van muziekzenders, in de beginjaren van de televisie bestond groepsverkrachting ook al. Wel is duidelijk geworden uit de recente onderzoeken dat de meeste daders die meedoen aan een groepsverkrachting geen seksuele voorlichting van hun ouders hebben gekregen; de kennis die zij hebben is vooral opgepikt uit pornofilms. Het is voorstelbaar dat de vrouwonvriendelijke visie die ze daar zien, door hen snel herkend wordt in de videoclips van TMF en MTV. Veel belangrijker lijken echter de persoonlijkheids- kenmerken als lage intelligentie, laag zelfbeeld, gebrek aan schuldgevoel en weinig inlevingsvermogen. Ook sociale omstandigheden als woonomgeving, verwaarlozing en mishandeling zijn belangrijke factoren, net zoals het omgaan met ‘slechte leeftijdgenoten’. |
|
|