| Gevolgen van kindermishandeling in Suriname |
|
|
|
Het kind in Suriname is niet daar waar het wezen moet. Bij vermissingen blijkt steeds het dictatoriale ouderlijk gezag en de manke bescherming vanuit de overheid eraan debet te zijn. De overheid beschouwt het niet als haar taak een kind dat niet in het eigen gezin kan functionerens, te plaatsen in desnoods een nabootsing van een oorspronkelijke gezinsstructuur. Er bestaat simpelweg geen geintegreerd beleid bij de Surinaamse staat van waaruit er faciliteit gecreëerd kan worden voor bescherming en veiligheid van het kind.
Merkwaardig is echter dat de Surinaamse politie die beter de wapenstok en het vuurwapen kan hanteren dan de taal , juist de degene blijkt te zijn die in staat is het weggelopen kind met rede en rethorica te overhalen weer huiswaarts te keren. In enkele gevallen iblijkt de politie bereid te zijn het kind te ontvoeren. Ter illustratie een treffend geval: Een zesjarig meisje uit het dorp Post Utrecht in Suriname keert haar ouderlijk huis de rug toe nadat ze een optater van haar moeder zou hebben gekregen. Ze gaat het bos achter het huis in en keert niet terug. Na een spectaculaiee actie door politie en het Nationaal leger, wordt het meisje gevonden . Ze bleek zich in leven te hebben kunnen houden met vruchten die in suriname gelukkig in de vrije natuur te vinden zijn. Naar verluidt werd het meisje door haar moeder gefolterd en zelfs gescalpeerd. Die ene keer was voor haar net het vonkje dat haar kruitvat deed exploderen. |
