Degene die verantwoordelijk was voor deze ontwrichting was Bouterse en diens trawanten. Het is een ieder genoegzaam bekend dat Bouterse, diens handlangers en aanhangers zich exorbitant misdadig gedroegen tegenover burgers en daarbij een ieder in wie zij vanwege de door de cocaine bezoedelde blik in de ogen, een antirevolutionair ontwaarden, desastreus liquideerden en/of bruut mishandelden. Diverse intellectuelen en andere Surinaamse prominenten moesten het op deze wijze ontgelden.
Bouterse hoopte na alles wat hij gedaan heeft, dat hij zich middels de democratische processen op dezelfde wijze “wit“ kon wassen als het illegaal verdiende kapitaal. Mensen zouden volgens hem de bereidheid willen tonen het infernale in hem door al het “goede”, hoewel deze laatste maar enkelen in het land ten faveure viel, te verdringen. Tengevolge van het collectieve inspanwerk door mensenrechtenactivisten, juristen w.o. Gerard Spong en andere mechanismen kon op den duur bewerkstelligd worden dat Bouterse in rechte kon worden betrokken ten aanzien van de door hem berokkende oneffenheden in het land en de door hem gepleegde misdaden. Ten aanzien van het eerstgenoemde zal tegen hem niet veel in te brengen zijn omdat je anders de hele Surinaamse assemblee ook op hun gedraging zou kunnen aanspreken. De misdaden echter wel omdat deze kwestie in Suriname én bij de Surinamers nogal gevoelig verankerd ligt. Desalniettemin zal er volgens raadsman Freddy Kruisland, die de belangen van de nabestaanden behartigt, een proforma zitting plaatsen vinden. Een formele zitting zou gepland zijn voor oktober dit jaar.
Vanuit Nederland is er verheugd, verblijd en zelfs kwispelstaartend op gereageerd door Minister Verhagen van het departement voor buitenlandse zaken, De Surinaamse Organisatie voor Gerechtigdheid en Vrede (OGV) en mogelijk anderen. Het welbekende Surinaamse tempo, vooral wanneer het gaat om het doen van onderzoeken, het analyseren –en synthetiseren van feitenrelazen, het hebben van gekwalificeerde mensen (deze laatste vooral!!) voor het klaren van deze cerebrale klusjes,etc. was debet aan het feit waarom er zoveel tijd heen moest gaan voordat dit proces gestaag op gang is kunnen komen. Bouterse die nog steeds in de waan verkeert de hand op de vitale rode knop van het land te hebben, reageert er gelaten op en hoopt dat hij met de taal van het kanon de “lastpakken” tot bezinning zal kunnen brengen.
