De Surinaamse Startpagina

Sinds kort wordt het einde van de tunnel steeds helderder voor vrouwen die slachtoffers zijn van geweld. De Raad van Ministers (RvM) heeft de Ontwerpwet Bestrijding Huiselijk Geweld goedgekeurd. Suriname is hiermee een stap voorwaarts in de strijd tegen huiselijk geweld. Het wetsvoorstel, een initiatief van de Women's Rights Centre (WRC), is ruim een jaar geleden aangeboden aan justitieminister Chandrikapersad Santokhi. "Het is gewoon geweldig", zegt WRC-secretaris Henna Guicherit. "Maar de realiteit gebiedt ons te zeggen dat wij nog een lange weg hebben te gaan." Om tot wet verheven te worden moet het wetsprodukt nog langs de Staatsraad, en via de president naar De Nationale Assemblee. Vooruitlopend op de weg die nog behandeld moet worden, heeft het ministerie van Justitie en Politie een beleid ontwikkeld dat zal worden uitgevoerd door een stuurgroep met vertegenwoordigers van verschillende departementen. Ook komt er een netwerk met alle organisaties die verantwoording hebben op het gebied van de zorg en begeleiding van slachtoffers. In 2006 registreerde de politie ongeveer 1007 aangiftes van huiselijk geweld.

Voor de Stichting Stop Geweld tegen Vrouwen, die ruim 250 aanmeldingen kreeg, is dit 'de top van de ijsberg'. Er rust nog altijd een grote taboe op huiselijk geweld, waardoor slachtoffers niet makkelijk openheid over geven. De wet is een must volgens Guicherit. Zij wijst op de dringende behoefte aan bescherming voor slachtoffers. "Op een goed moment hebben wij het initiatief genomen om niet te wachten op de overheid en het ministerie van Justitie en Politie maar zelfs aan de slag te gaan. Dit was belangrijk omdat de huidige wetgeving te weinig bevoegdheden geeft aan de politie om op te treden. De politie kan pas optreden als het geweld al heeft plaatsgevonden, maar niet preventief." Het wetsvoorstel is ontwikkeld in samenspraak met andere overheidsorganisaties en NGO's. Als de wet er eenmaal door is, zijn de verschillende vormen van huiselijk geweld (fysiek, psychisch, financieel etcetera) strafbaar. Naast strafrechtelijk optreden biedt de wet ook de mogelijkheid voor preventie en begeleiding. Verder wordt beoogd om slachtoffers in een vroeg stadium en via snelle wettelijke procedures bescherming te bieden, door het opleggen van geboden aan de dader. "De voorzieningen om snel te kunnen handelen zijn heel belangrijk", weet Guicherit.

Verder schrijft het produkt ook bescherming voor aan kinderen, ouders en grootouders. "Maar een wet op zich is onvoldoende", vindt de WRC-secretaris. "Als organisatie willen wij er alles aandoen dat de wet gaat leven. Maar dat betekent dat in de hele keten, van de opsporingsambtenaar tot en met de rechter, de wet zal moeten leren kennen en hanteren. De gemeenschap zal ook moeten weten dat er een wet is die hen in bescherming neemt." In 1993 ratificeerde Suriname het Verdrag inzake Uitbanning van alle Vormen van Discriminatie tegen Vrouwen. Tien jaar later, in 2002, werd het Verdrag inzake de Preventie, Bestraffing en Uitbanning van Geweld tegen Vrouwen (Belem do Para) geratificeerd. Guicherit hoopt dat de wet dit jaar er nog snel doorheen komt. "Wij blijven lobbyen en pushen." ‘Mijn vrouw takelt me af’.Zelden geven mannen aan dat zij mishandeld worden door een vrouw. Hierdoor ontstaat het idee als zouden alleen mannen de andere sekse mishandelen. Arnold is een van de mannen die door zijn vrouw mishandeld wordt. Hij wordt zeker twee keer per maand afgeranseld. Het ironische hiervan is dat hij met zijn vrouw vier kinderen heeft en de relatie al tien jaar onderhoudt. "Ik schaam me. Mijn vrouw takelt me af.

Zij is een gokverslaafde en reageert haar frustratie op mij af. Een radio in huis heb ik niet meer. Tot drie keren toe heeft zij me met die radio bewerkt. Alles wat ze kan vinden krijg ik naar mijn hoofd toe geslingerd", geeft Arnold aan. Op de vraag waarom hij nooit aangifte bij de politie tegen zijn vrouw heeft gedaan antwoordde hij: "Probeer jij voor de grap naar de politie te stappen en een aangifte te doen dat je mishandeld bent geworden door je vrouw, dan kom je me vertellen hoe ze je hebben aangekeken. Ik heb het een keer gedaan en men heeft me uitgelachen. En toen ik thuis was, was me vrouw zo boos dat ze me uit het huis getrapt heeft. Twee dagen heb ik op straat geslapen".

Arnold moest smekend op zijn knieën zij vrouw om vergeving vragen alvorens hij weer in zijn woning kon. De man zegt dit gedrag van zijn vrouw te pikken omdat hij vier kinderen met haar heeft, en indien hij het huis verlaat, de kinderen aan hun lot overgelaten zullen worden. ‘Geef d’r af en toe een flink pakrammel .Martin verklapt het geheim dat hij van zijn vader heeft geleerd: "Indien je wilt dat je vrouw of vriendin doet wat je zegt, dan is het nodig dat je d’r af en toe een flink pakrammel geeft", vertelt de 24 jaar oude man met een fonkelende gloed in zijn ogen. "Ik ben man en ik moet mijn positie innemen. Neem je je positie als man niet in, dan gaan vrouwen op je kop willen zitten!" benadrukt hij. Martin wilde de adviezen van zijn vader niet opvolgen maar was naar eigen zeggen genoodzaakt het te doen. " Ik was niet van plan om mijn vrouw ooit te slaan, maar ben noodgedwongen overgegaan tot het plegen van deze daad. Ik was lief maar zij is de oorzaak van mijn gedrag. Tu lesi a vrouw waka gi mi, tu lesi. Ik heb haar de eerste keer vergeven, maar de tweede keer was teveel. Mi fon' a s'ma te mi sref' ben sari en. Wel,nu gaat ze niet eens uit huis!". Martin zegt af en toe zijn vrouw nog een pakslaag te geven alleen dat ze niet vergeet dat uitlopen niet goed is.-.