| Reizen naar Surinaams binnenland steeds moeilijker |
|
|
|
Er moeten dientengevolge de juiste calculaties worden gemaakt om de banen weer open te stellen en daardoor de diensten te kunnen uitbreiden. De maatschappijen worden ook geconfronteerd met het reizend volk dat boekingen doet en die naderhand afzegt. Hoewel de staat waar de zogeheten airstrips zich in bevinden bepalend is voor het sluiten van banen , wordt er toch een day to day rapportage in acht genomen. De passagiers krijgen desondanks krachtens de Surinaamse handelsmoraal hun geld niet terug en naar Nederlands gebruik staat het hen vrij hiertegen eeuwig kansloos te procederen. Het zal nog enige tijd duren voordat het verhardingsproces van de landingsbanen kan worden ingezet. Op het Ministerie van TCT wordt er inmiddels nagegaan welke banen daar eerst in aanmerking voor komen. Hiervoor is niet alleen geld, maar ook een goed plan nodig. Hoewel er in de nabijheid van de vliegvelden helemaal geen regen valt, loopt de vliegbaan toch onder water omdat het in veel gevallen om een eiland of tabbetje gaat. Bij urgente gevallen, zoals het vervoeren van een ernstig zieke patiënt, worden sommige banen wel opengesteld, maar dan voor kleine toestellen met minder gewicht. Door dit alles wordt reizen naar het Surinaamse binnenland steeds moeilijker, omdat de meeste airstrips te drassig zijn en daardoor onveilig. De Dienst Luchtvaartterreinen van het ministerie van Transport, Communicatie en Toerisme (TCT) kan niet anders, dan vaker dan gewenst de airstrips te sluiten. Nu is het weer zover. Vrijwel de meeste belangrijke banen in het binnenland zijn dicht. |
|
|
