De Surinaamse Startpagina

Suriname kent het fenomeen milieuwinst van steeds zuiniger wordende motoren nog niet en wordt de opvoering van het motorvermogen alleen maar gepropageerd, evenals de rijstijl. Een 'sportief rijgedrag' in dat land bestaat uit (te) hard optrekken, (te) hard rijden, (te) weinig afstand houden, (te) snel bochten nemen en (te) laat remmen. Er bestaan dus feitelijk geen merkbare verschillen tussen 'sportief' en agressief rijgedrag. Beide zijn een asociale vorm van autorijden. Sportief rijgedrag moet net zo hard bestreden worden als agressief en roekeloos rijgedrag. Surinaamse automobilisten zijn echte machomobilisten die zich gauw een watje voelen als ze niet op het gaspedaal staan. Ze nemen het niet zo nauw met overstekende wandelaars, verschrikte fietsers, angstige kinderen en weerloze huisdieren . Uit een onderzoek van het Journal of Experimental Psychology onder duizend mensen, uitgevoerd door Duitse wetenschappers, blijkt dat vooral mannen na het spelen van racespellen gevaarlijker rijgedrag vertonen. In hoeverre dit toe te passen is op Surinaamse automobilisten is niet helemaal inzichtelijk. Surinamer kenners bij uitstek beweren dat jonge mannelijke vakantiegangers die hun minimumloon en geleend geldbedrag in Suriname willen verbrassen, zich het meest schuldig maken aan ostentatief gedrag, vooral wanneer dit bedoeld is meisjes te imponeren.

Dit gedrag laat zich volgens betrokkenen als volgt kenmerken:
- snelheid van 80 waar er stapvoets moet worden gereden;
- wordt overal zo'n 20 à 30 km te hard gereden;
- wordt bij het afslaan niet één keer teruggeschakeld naar de tweede versnelling;
- er wordt geen afstand gehouden tot voorgangers;
- wordt constant maar één hand( met zwaar beringde vingers) aan het stuur gereden;
- wordt agressief getoeterd bij alles wat betrokkene niet zint;
- geven geen voorrang op het “zebrapaden“
- kijken niet in de binnenspiegel-buitenspiegel-dode hoek patroontjes);
- hebben de muziek keihard aanstaan en het raam wijd open;
- geven nooit richting aan;
- geven onomwonden toe aan hun eigen machogedrag chill, cool, vet en kicken-man te vinden.

De moeder van het overleden jongetje vertelde: “Gisterenmiddag was de laatste keer dat ik mijn zoon heb gezien en nu is hij dood. Ik zou hem nog vragen om morgen thuis met me te blijven omdat ik me niet lekker voelde. Maar toen hij thuiskwam sliep ik al. En vanmorgen was het te laat om te vragen, omdat hij al naar school was vertrokken,” . Acht dagen terug, niet ver van de plaats des onheils werd de zesjarig meisje Hellen Amimba dodelijk aangereden. Ook gisteren na Romano’s dood gingen bewoners van het gebied ertoe over te gaan de weg te barricaderen. “Allang hadden we om drempels gevraagd. Als er drempels waren was dit niet gebeurd of was het minder erg,” zeiden enkele zwaar verhitte bewoners. De wegbarricade is gisteren kort nadat het was opgezet, door de politie opgeheven. Eddy Lante, secretaris van Stichting Duleti, zegt al eerder brieven te hebben gestuurd aan Ram Soekarsingh, districtscommissaris van Wanica en het Ministerie van Openbare Werken (OW) voor het aanleggen van drempels. Steeds krijgt hij als antwoord dat er werk van gemaakt zal worden. “We kunnen verder ook niet veel doen. We krijgen al te horen dat we krakers zijn. We tellen als het ware gewoon niet mee,” aldus Lante.

In het parlement is gisteren deze kwestie ook aan de orde gekomen. Verschillende assembleeleden hebben de aandacht van de regering gevraagd voor het rijgedrag van autobestuurders. NDP assemblee-lid Ricardo Panka vindt dat het ontbreken van voet- en fietspaden bijdraagt aan deze verkeersongelukken. Assembleeleden drongen bij de regering aan op meer controle op de wegen door de politie. Het eindresultaat zal er kennelijk pas op papier zichtbaar worden als de bevolking door dit soort automobilisten flink is uitgedund.