De Surinaamse Startpagina

Biobrandstoffen zijn brandstoffen die in potentie klimaatneutraal zijn. We spreken van klimaatneutraal omdat planten en bomen worden gebruikt als energiebron. De CO2 die planten en bomen van nature opnemen, komt vrij wanneer we deze planten en bomen gebruiken als brandstof. Met als resultaat dat er netto geen CO2 emissie heeft plaats gevonden ofwel dat de brandstof klimaatneutraal is. Om biobrandstoffen te produceren wordt energie gebruikt, wat effect heeft op de CO2-emissie. De huidige generatie biobrandstoffen realiseert een reductie in CO2-emissie van gemiddeld 30 - 50 procent. Op termijn zullen biobrandstoffen ontwikkeld kunnen worden die een reductiepotentieel hebben van rond de 90 procent of zelfs hoger. Door in te zetten op biobrandstoffen wil Nederland een bijdrage leveren aan het terugdringen van de broeikasgasemissies in de sector verkeer. Bovendien zal Nederland zo invulling geven aan de Europese richtlijn ter stimulering van biobrandstoffen (2003/30/EG). Naast de reductie van CO2-emissies zijn ook energievoorzieningszekerheid en steun voor de landbouw belangrijke overwegingen in de EU voor deze richtlijn.

Fossiele brandstofvoorraden zijn eindig: ze raken op en het kost miljoenen jaren voordat ze opnieuw gevormd zijn. Biobrandstoffen zijn duurzaam: planten groeien, gebruiken tijdens hun groei zonlicht voor het opslaan van koolstofdioxide(CO2). Planten kunnen steeds opnieuw geoogst worden. De hoeveelheid CO2 die vrij komt bij het verbranden van deze brandstof is gelijk aan de hoeveelheid CO2 die gewassen tijdens hun leven hebben opgenomen. De bedrijven hebben in totaal 90.000 hectare grond aangevraagd waar zowel oliepalm als jatropha (giftige struik waarvan uit de zaden door verestering biodiesel kan worden verkregen, red.) zullen worden verbouwd. Minister Kermechend Raghoebarsing van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV), kan de precieze hoogte van de investering nog niet aangeven. Hij praat wel van een lucratieve investeringsontwikkeling voor de Surinaamse gemeenschap. “Wij zijn gezegend met veel landbouwgrond en kunnen een deel daarvan zeker benutten voor alternatieve energieopwekking in Suriname”, zegt de bewindsman aan dWT. Het plan is al besproken door de ministeries van LVV, Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer (RGB) en Natuurlijke Hulpbronnen (NH). Het gaat om de bedrijven Food Fats and Fertilisers Limited (FFF), een oliepalmbedrijf opgericht in 1962, en Enhanced Biofuels and Technology Private Limited (EBT).

Dit tweede bedrijf zal gebruikmaken van het gewas jatropha. Er zijn twee concept-Memorandums of Understanding (MOU) opgesteld. “Die kunnen we pas tekenen nadat de gesprekken zijn afgerond en de Raad van Ministers daar goedkeuring aan heeft gegeven.” Voor de 90.000 hectare grond komen verschillende locaties in aanmerking. Raghoebarsing noemt gebieden in Brokopondo, Marowijne, Sipaliwini en in het zuiden van Nickerie. Hij is er voorstander van dat de bedrijven het meeraandelenrecht krijgen, waardoor het makkelijker voor hen zal zijn om te investeren. De bedrijven hebben daarentegen aangegeven totaal niet geïnteresseerd te zijn in het hout dat zal worden gekapt op de arealen. Suriname mag dat zelf in productie brengen. De LVV-minister geeft de verzekering dat de regering vooraf harde investeringsvoorwaarden heeft gesteld, die zijn besproken met de beide bedrijven. “Wij hebben voldoende lessen geleerd uit vorige onderhandelingen. Ten eerste is aan hen duidelijk gemaakt dat Suriname een investeringsbeleid voert waarbij de inzet van natuurlijke hulpbronnen, in dit geval grond, zodanig moet zijn, dat de Surinaamse ge-meenschap er voldoende profijt van moet ondervinden.” Verder is afgesproken dat het merendeel van de arbeidskrachten Surinamer moet zijn, zowel hoger als lager kader.

Dit kan slechts worden aangevuld wanneer blijkt dat er onvoldoende menskracht ter beschikking is. De twee bedrijven hebben ermee ingestemd dat alle afspraken, dus ook getekende contracten, zullen vallen onder de Surinaamse wetgeving. “Er zal geen sprake zijn van gelegenheidswetgeving. Ook moeten de bedrijven vooraf een bedrijfsplan, een sociaal effectenplan en een mi-lieuplan indienen.” Wat betreft het sociaalplan zegt Raghoebarsing dat bij de gesprekken benadrukt is dat ontwrichting van de lokale gemeenschappen in de gebieden waar de productie zal plaatsvinden zeker geen optie is. In de vervolggesprekken zal worden aanbevolen dat meerdere hearings worden gehouden met de ge-meenschappen. De twee Indiase bedrijven zijn niet de enige die gesprekken voeren met de Surinaamse overheid. “Ook Braziliaanse bedrijven hebben contact met ons opgenomen voor de productie van biobrandstof in Suriname, alleen zijn dat nog geen serieuze gesprekken geworden.” Brazilië is vrijwel de leider op het gebied van biobrandstof met een grootschalige productie van ethanol.