Suriname komt in de toekomst met mogelijk een eigen filmindustrie
Er is een verschil; bij deze vierde film zijn de rollen omgedraaid. Verkuijl is ditmaal ontwerper/regisseur en De la Parra producent. In deze minimal movie worden ‘gewone’ vrouwen geportretteerd in verschillende situaties. “Het zijn de taallessen Mandarijn die hen in de film samenbrengt en waardoor er een gezamenlijke actie ontstaat”, vertelt de 67-jarige Verkuijl, in het dagelijks leven architect van beroep. In zijn debuut als regisseur blijkt hij net als De la Parra een filosoof. De dieper liggende boodschap van de film is om “meer naar de vrouwelijke kant in jezelf te luisteren”. Verkuijl: “Als je dit doet, vind je voor veel dingen een langetermijnoplossing. De mannelijke oplossing; dingen verstandig beredeneren, levert een kortstondig succes op.” Zeer intuïtief, rustig en kalm kenmerken zich de opnamen van Wat de vrouw wil. Ook de set van Verkuijl straalt een en al sereniteit uit. Op een zachte toon dirigeert hij zijn 22 man sterke cast en crew. De regisseur lijkt precies te weten wat hij wil, maar neemt zijn tijd. Acteur Cher Miranda die in het dagelijks leven een mediastatistiekbedrijf bestiert, omschrijft het als volgt: “Arie is een artistieke figuur. Hij heeft gevoel voor compositie, omgeving en mooie shots. Ik heb het nog nooit zo rustig gehad. In mijn bedrijf gaat het er iets hectischer aan toe.” Volgens Miranda is dit “een type film waar je kennelijk kunt relaxen”. “En straks ga ik helemaal rusten, want ik speel een geest in de film!” vertelt de Rekemo-directeur gekscherend. Voor STVS-cameraman Navin Bisai is het de eerste keer dat hij director of photography is van een speelfilm. De ervaring zegt hij leuk te vinden “omdat Arie en ik elkaar begrijpen”.
Bisai: “En als er twijfel is over iets, praten we daar over en kijken we hoe we het beste eruit kunnen komen.” Juist omdat het een minimal movie betreft, zegt Bisai het een uitdaging te vinden om de beste kwaliteit eruit te halen. Net als Miranda, is het ook voor Shurley Lackin de eerste keer dat ze acteert. Ze speelt Alma Amaible, een vrouw die tijdens haar zwangerschap haar man op zee verliest en daardoor nooit de gelegenheid heeft gekregen hem te begraven. Lackin zegt zich goed in te kunnen leven in haar rol. “Toen Arie mij vertelde mij over deze rol, herkende ik direct mijn moeder daarin. Toen ik vijf jaar was, is mijn vader plotseling overleden. Ook op een boot. Mijn moeder is nooit meer getrouwd, heeft nooit meer een andere man gehad. Leefde alleen nog maar voor haar kinderen.”
Ondanks het enthousiasme en de positieve reacties van zowel cast als crew, blijven de omstandigheden waaronder er wordt gefilmd, niet optimaal. Maar Miranda kijkt de toekomst in en voorspelt dat mogelijk een heuse “Suriwood” kan ontstaan. “Met het enthousiasme waarmee deze jonge mensen de film maken en de techniek die ze gebruiken, kan ik mij voorstellen dat straks ondernemers dit opmerken en hier iets mee willen gaan doen.”
