Er werd krachtig weersproken dat Hindoestaanse immigranten zouden zijn geronseld uit achterbuurten in India. Ze schijnen zelfs afkomstig te zijn uit één van de meest ontwikkelde delen van de Indo-beschaving: het Bhojpuri gebied waar de veda's en Ramayana werden geschreven. Velen waren bij aankomst in Suriname uitgedost in een zesdelig kostuum. De manier van denken en analyseren van de Hindoestanen waren altijd terug te voeren naar deze vermeende adelstand. Ze predikten een nobele wereld van eenheid in verscheidenheid en konden zich hierdoor heel goed handhaven in de multiculturele samenleving. De band met Moeder Aarde bestond sinds oudsher. Immers heilige boeken en verzen verwijzen steeds naar agrarische producten zoals bloemen, bladeren, fruit en water, voor rituele handelingen. De ossenkar die de immigranten in de regio introduceerden, zorgden voor een ware revolutie in de suikerindustrie. Ze waren ook bedreven in drainagesystemen en andere sectoren zoals de kokosindustrie en cacao.
Een andere kijk op de wereld is het belangrijkste dat deze groep met zich meebracht.
Diverse sprekers droegen er hun bijdrage toe. Er was zelfs een hoogleraar uit Trinidad bij aanwezig , verder uit Guyana, Trinidad en Suriname die achtereenvolgend allerlei theorieën en stellingen poneerden met betrekking tot de immigratieperiode in hun land, de huidige sociaal-economische ontwikkelingen en de positie van de nakomelingen.
