| Wie ziet de gewone Surinaamse vrouw nog staan? |
|
|
|
Jeugdparlementariër Joan Dogojo, tevens manager van de organisatie Jesyde Edutainment wil aan deze kwestie aandacht besteden door zich te verdiepen in het onderwerp waarom bijvoorbeeld de gewone Surinaamse vrouw een dergelijke eer niet te beurt valt. Waarom kan de gewone Surinaamse vrouw nooit een buitenechtelijke relatie aangaan met een hoge pief. Volgens haar wordt de gewone vrouw die eigenlijk op haar manier een avance probeert te maken, vaak genoeg overgeslagen. Over dit thema wil de organisatie een Sa Kokoti Oema show organiseren. Het is een cultureel evenement voor Marronvrouwen tussen de 30 en 60 jaar. Met deze show wordt er een ode aan de Marronvrouw gebracht. De deelnemers kunnen afkomstig zijn uit bijvoorbeeld de detailhandel, horeca etc. Buitenechtelijkheid lijkt in sommige Surinaamse kringen even normaal te zijn als een echtelijke verhouding. Hoe dit allemaal mogelijk, laat zich gissen. Mensen kunnen immers bepaalde aspecten in hun relatie missen, zoals begrip, affectie, erkenning, waardering, ... of kennen algemene ontevredenheidsgevoelens in hun relatie. Men spreekt hier over een algemene relatiedissatisfactie. Het is immers vaak zo dat er over bepaalde punten wrevel kan ontstaan waaraan men probeert te ontsnappen. Bovendien veranderen in een langdurige relatie de verwachtingen die beide partners van elkaar hebben. De hoop dat de partner iets zal doen, verandert al vlug in een verwachting zodat de partner zich verplicht voelt een bepaald gedrag te stellen. Het gevolg is dat het plezier dat veroorzaakt werd door de spontane handelingen van de partners verdwijnt uit de relatie. Zo kan het zijn dat na een bepaalde duur de ruzies en verplichtingen gecompenseerd worden door plezier en ontspanning te zoeken bij een ander. Een relatiedissatisfactie kan eveneens ontstaan vanuit een gebrek aan bevrediging van bepaalde behoeften. Men kan dan iemand ontmoeten die wel tegemoetkomt aan bepaalde wensen die niet vervuld worden in de primaire relatie. Een andere vaak voorkomende reden voor ontrouw is seksuele deprivatie. Mensen gaan vreemd vanuit een seksueel gemis in de primaire relatie. Seksualiteit neemt een belangrijke plaats in het leven van de mens en in elke relatie. De meeste mensen koesteren hoge seksuele verwachtingen ten aanzien van hun partner. Sommige partners zijn op zoek naar een soort vernieuwing. De behoeftebevrediging door de partner wordt een zekere routine. Bijgevolg kan het zijn dat er gezocht wordt naar buitenrelationele relaties die alleen al door hun nieuwheid iets aantrekkelijks hebben. Nog een andere reden die aangehaald kan worden voor ontrouw is wraak. Een buitenrelationele relatie kan eveneens aangegaan worden uit wraak voor een soortgelijke relatie van de partner. Weer anderen willen hun onafhankelijkheid en vrijheid vergroten. Ontrouw ontstaat vaak op een moment dat twee essentiële behoeften niet meer te verzoenen zijn, nl. de behoefte aan vrijheid en duurzaamheid. Enerzijds verlangen mensen ernaar om hun ongebondenheid te tonen en liefdesrelaties aan te gaan met derden. Anderzijds schrikken ze ervoor terug om op die manier de veiligheid en zekerheid van een vaste relatie op de helling te zetten. Wanneer de behoefte van vrijheid het haalt op de behoefte aan duurzaamheid, is de kans op ontrouw groot. Daarnaast kan men ook een groep mannen en vrouwen onderscheiden die het hebben van een buitenrelationele relatie zien als een soort surplus. Het gaat hierbij meestal om personen die relatief tevreden zijn over hun primaire relatie of huwelijk, maar die een extra dimensie aan hun leven willen geven. Tenslotte kan het ook zijn dat mensen vanuit een machteloosheidgevoel in hun relatie vreemd gaan om zo opnieuw een gevoel van macht in de relatie te creëren. Ontrouw wordt in de realiteit echter vaak veroorzaakt door een samenspel van oorzaken. Het is immers weinig denkbaar dat iemand ontrouw is enkel omwille van één van de hierboven vernoemde oorzaken. |
|
|
