Mishandeling van een persoon is moeilijk als gedrag te definiëren omdat hierin sprake is van een verzameling van symptomen
die te maken heeft met lichamelijk en/of emotioneel misbruik. Mishandeling is een gedragspatroon dat het gevolg kan zijn
van een aantal verschillende factoren. Het kan aangeleerd gedrag zijn dat een kind heeft waargenomen in het gedrag van zijn
of haar eigen ouders en dat later in het leven als volwassene wordt herhaald in de eigen relaties.
Studies tonen aan dat de daders vaak gemotiveerd worden door gevoelens van machteloosheid en onzekerheid.
Mishandeling van een persoon vergroot het ego en geeft de dader een vals gevoel dat hij de zaken onder controle heeft.
De maatschappij is zich tegenwoordig meer bewust van het probleem van mishandeling dan in het verleden het geval was.
Verbaal geweld is misschien nog meer sinister dan de openlijke lichamelijke mishandeling. Lang nadat de blauwe plekken
en gebroken botten van het fysieke geweld zijn geheeld, gaat het verbale geweld nog steeds door met de stille erosie van
het zelfrespect van het slachtoffer. De klassieke dader geeft zijn slachtoffer feitelijk de boodschap dat zij
verantwoordelijk zou zijn voor zijn negatieve gedrag. Slachtoffers van geweld geloven uiteindelijk dat ze machteloos zijn en
zich zouden moeten schamen. Statistisch gezien wordt vaker gemeld dat vrouwen mishandeld worden dan mannen.
